(3) జో జో నందనందనా!
భక్తిలో ఎంత పిచ్చి ఉందో, అది పడితే గాని అర్థం కాదు. పెద్దగా ప్రయత్నం లేకుండానే బాల్యంలోనే నాలో మొగ్గ తొడిగిన భక్తి నన్ను ఏదో ఏదో చేసింది. రాత్రి పూట నిద్ర పట్టేది కాదు. మరీ చిన్నతనంలో మా నానమ్మ ప్రక్కన పడుకొని నిద్ర పోయేవాణ్ణి. ఆ తరువాత హైస్కూలులో చదువు. రాత్రిపూట చదువుకొని ఒంటరిగా పడుకొనేవాణ్ణి. భగవంతుణ్ణి గూర్చిన ఆలోచనలే మనస్సులో కదుల్తూ ఉండేవి. నిద్ర పట్టేది కాదు. నా దగ్గర దాచి పెట్టిన డబ్బులతో కొనుక్కున్న ఒక చిన్న కృష్ణుడి బొమ్మ ఉండేది. అది నాకు చాలా ప్రియమైన మూర్తి. ఒక విధంగా ఆ రోజుల్లో నా ప్రాణం
అదే నేమో!
మా ఇంటికి సమీపంలో ఒక ముస్లిం టైలర్ ఉండేవాడు. అతడు కటింగ్ చేసే చోట చిన్న చిన్న వస్త్ర ఖండాలు క్రొత్తవి పడి ఉండేవి. నేను వాటిని ఏరుకొని, ఒక చిన్న పరుపుకు, చిన్న దిండుకు సరిపడేటంతగా ఆ గుడ్డల్ని ప్రోగు చేసుకొని, టైలర్ కిచ్చి ఒక చిన్ని పరుపు, చిన్ని దిండు కుట్టివ్వమని అర్థించాను. ఎందుకు అని అడిగాడు టైలర్. నా ప్రక్కన నా కృష్ణుడు పడుకుంటాడు. ఆయన కూడా నా లాగే చాప మీద పడుకుంటున్నాడు అని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాను. అతడు నన్ను ఓదార్చాడు. ఏవో కొన్ని ముస్లిం సూక్తులు, అవీ ఇవీ చెప్పి నన్ను ఊరడించాడు. 'నాయనా! నిన్ను భగవంతుడు చల్లగా చూస్తాడు' అని ఆశీర్వదించాడు. చిన్ని పరుపు, దిండు కుట్టి ఇచ్చాడు. బహుశ
పరుపు ఆరు అంగుళాలు, దిండు రెండు అంగుళాలు ఉండొచ్చు. అది తీసుకొని, ఆయన పాదాలకు నమస్కారం పెట్టి ఇంటికి వచ్చేశాను. ఆ రోజు వైకుంఠ ఏకాదశి. ఇతరులు ఒక ప్రక్క జాగరణ చేస్తున్నా, నేను కృష్ణుణ్ణి ప్రక్కన పండబెట్టుకొని ఆదమరచి నిద్రించిన వైకుంఠ రాత్రి.
చాలా కాలం అలాగే సాగింది. రాత్రి పూట కృష్ణుని మీద చేయి వేసుకొని ఏవేవో చెప్పుకోవడం నాకు అలవాటుగా మారింది. 'కృష్ణా! ఈ రోజు ఎవరెవరిని రక్షించావు? ఎక్కడెక్కడ తిరిగావు? అలసిపోయావా? కాళ్ళు నొచ్చుతున్నాయా? నేను మెల్లగా సేవ చేయనా?' అంటూ కృష్ణుని పాదాలను ఒత్తుతూ, అలాగే నిద్రపోయేవాణ్ణి. ఆ స్మృతులు నాలో ఇప్పటికీ పచ్చగానే ఉన్నాయి. వాటిని తలచుకొంటూ వ్రాసిందే ఈ పాట.
జో జో నందనందనా ! జో జో నందనందనా ! జో జో
చిలిపి చేతల చందురుడా ముసి ముసి నవ్వుల వాడా! జో జో
1.అలసితి వేమో ఇల పాలించి. సొలసితి వేమో భక్తుల గాచి
ఆశ్రితుల బరువులు మోసి అవనికి భారము దించి బడలిక చెందితి వేమో!
2. అందరి చూపులు నీ మీదే వారందరి పనులు నీ ముందే రేయనక పగలనక
అందరి పనులు చేసి శ్రమ పడిపోతివా స్వామి
3. చూడలేను నీ అలత అదియే నిరతము నా కలత చీకటి పడిన కాలమైనా
కనుల నిదుర కరువేనా? ఇంతేనా బ్రతుకంతా!
4.ఎక్కడెక్కడ తిరిగితివో పాదము లెంతగ నొచ్చినవో
చల్లని పదముల మెల్లగ నొత్తుచు నేనూ వాలెద స్వామి
నిదురింతుము ఇక స్వామి